Demet'in Dünyası

Haftasonu Ve Mevzular Arası Yiğit

2009-02-28T23:33:00.022+02:00

-Yorgunuuum, hemi de nasıl? Valla yorgunluktan dilim dışarı çıkmış vaziyette post yazmaya çalışıyorum. Oysa hazır bizim uyku canavarını da uyutmuşken şöyle uzaktan bana göz kırpan canım yatağıma da kıvrılıp yatmak varken, bendeniz haldır haldır yiğit beyin bugün yaptıklarını yazıyorum. Tabi bir yandanda göndereceğim resimleri seçiyorum. Artık sabah gene uykulu gözlerle dolaşırız etrafta. Duyar gibiyim kızım zıbarda yat laflarını. Valla arkadaşlar şu aralar uykuda neymiş, yerim ben bu uykuyu modunda dolaşıyorum. Yani bomba gibiyim!! Neyse esas konumuza gelecek olursak bizim kuzu bugün ilk resim dersine girdi. Tek kelimeyle bayıldı. Evden zaten alışkındı boyalara,fırçalara ve hamura. O yüzden hiç yadırgayıp, ağlamadı. Ders saati boyunca sınıf içinde durup, dersin sonuna kadar yapılan bütün çalışmalara katıldı. Özenle süslediğimiz kediyi parçalamaya çalıştı ama olsun. Genelde ilk derslerde çocuklar yapılan çalışmalara katılmıyor hatta bazen ağlıyorlarmış. Ama benim sanat sever oğlum ders bitiminde sınıftan çıkmamak için ağladı. Eee zaten boya kalemini kaptımı evin her köşesine yaptığı çizimlerden belliydi resme karşı duyduğu aşk. Başlarda tamamen masumca odasının yerlerini çizmekle başladı. Bende gafil avlanıp, canım oğlumun yaratıcılığını engellememek adına, hiç sesimi çıkarmadım. Hatta salak gibi destekledim. Nerden bilebilirdim ki yiğit bey'in bu konuda sınır tanımayacağını. Hınzır, çaktırmadan evdeki bütün parkeleri, kapıları, duvarları kendi çalışma alanı haline getirdi. Hatta bulaşık makinası ve buzdolabının kapaklarını da. Sizin anlayacağınız o karalıyor ben temizliyorum. Ve bu kısır döngü halinde tam gaz devam ediyor. Bende İmdaaaaat durumu!!!! Yok ama kendim ettim kendim buldum. Şimdilerde yapma etme oğlum, kağıdın ve boyama defterinin dışında bir yer çizilmez desemde, yok anam dinleyen kim. İyi mi bide oğlumun gözünde şimdiden tutarsız bir anne oldum. Al sana yaratıcılık.

-Resim dersinden sonra oyun grubuna girdik. Bu hafta oyun grubunda konu atlardı. Ben at o kovboy oldu. Bir aşağı bir yukarı, dört nala gittik. Geçen haftalarda katılmadığı paraşüt açma ve tırmanma oyunlarına bu hafta katıldı. Her hafta katılım gösterdiği oyun sayısı artıyor. Tabi millet orda oyun oynarken banane ben kaydıraktan kayacam ya da top oynayacağım gibi tripleri var. Bu istekleri kriz haline dönüştürmeden (2 yaş sendromu) çözüyoruz. Ama genede bu iki saat boyunca yapılan ne boyalar ne de hoplamak zıplamak kuzuyu birazda olsa yormuyor. Valla ben yorgunluktan ölüyorum, o bana mısın demiyor. Eve gelince gene tam gaz kaldığı yerden devam ediyor. Evet kaldığı yer dedim çünkü bizim kuzu hiç durmadan, sırayla evdeki odaları dağıtıyor. Şu aralar işi itinayla oda dağıtmak. Arkadaşlar, kaşla göz arasında kitaplığı,mutfağı, odasını, cd'leri hatta kapıyı açık gördümü banyodaki kovaları. Hele o kovaların birinin içinde su varsa değmeyin kuzunun keyfine. Hiç abartmıyorum 15 dakikada ev tanınmaz bir hale geliyor. Bende gene imdat durumu!!!

-Yarın Barış evde yok. Malum fotoğrafcılık kursu başladı. Yarın sultanahmet'te tüm gün fotoğraf çekimleri var. Eğer ikna edersem onun gözünden, sultanahmet resimlerinin bir kaçını size yayınlarım. Valla bende koca bir gün evde kös kös oturmak yerine, yiğit'i mohini'ye götüreyim diyorum. Geçen gittiğimizde atölyelerin hepsi kapanmıştı, görememiştik. Hoş yarında hangi saatte ne var bilmiyorum ama gene de götüreyim diyorum. Artık tamamen şansımıza kalmış. Eğer hava biraz da güzel olursa azıcıkta dışarda ana oğul dolaşırız. Ama daha önce yiğit varken tek başıma araba hiç kullanmadım. Yolda durduk yere ağlar diye ödüm kopuyor.Valla ben zaten panik bir tipim, kimbilir o halde artık ne olurum allah bilir. Ama yiğit'le beraber araba kullanmaya bir yerden başlamak gerekiyor. O yerde benim için yarın.

-Son zamanlarda evde hayvan seslerini taklit etme furyası başladı. İnek gibi möö'leyip, kuzu gibi meee'liyoruz. Tabi kedi, köpek, kuş ve kurbağa seslerinden hiç bahsetmiyorum bile. Onları yapalı çok oldu. Yarım yamalakta domuz gibi oink oink demeye çalışıyor. Bide bir umursamazlık havasında herşeye ''amaaan'' deyi veriyor. Ağladığı zamanlarda ben yanına gidip ''ne oldu oğlum'' diye sorardım. Şimdi hem ağlıyor hem de kendi kendine ''nolduuu'' diyor. Çok komik gözüküyor.

-Şu aralar Aletha Solter'in Çocuk Yetiştirme Rehberi adlı kitabını okuyorum. Daha doğrusu fırsat buldukça okumaya çalışıyorum. Kitap, doğumdan yetişliğe kadar uyuşturucudan korunmuş çocuk yetiştirme taktiklerini anlatıyor. Malum ülkemizde uyuşturucu kullanım yaşı ilköğretime kadar indi. Kitabı bitirdikten sonra 0-3 yaş kısmını özet geçerim size.

- Geçenlerde gazetede okudum, herkesin çılgınca seyrettiği (internette ayda 2 milyon kişi tıklıyormuş. Düşünün artık, çılgınlığı) Zeitgeist belgeselini. Henüz biz seyredemedik. Eğer izlemek isterseniz ''zeitgeist the movie'' deyince nette çıkıyormuş. Ama iki gündür denememize rağmen biz başaramadık. Neyse okuduğum kadarıyla, iki film birden varmış. Kısaca dünyadaki her şey yalanmış. Dinlerin hepsinin yalan olduğunu (islam hakkında bir şey söylenmiyormuş), incil'in astrolojik bir metin olduğunu ve isa'nın da aslında var olmadığını söylüyormuş. 11 eylül için bir takım komplo teorileri sıralıyormuş. Ve var olan ekonomiden ve sistemden bahsediyor, demokrasi yoktur deniliyormuş. Yani sistem demokrasisi vardır deniliyormuş. Sonra da bu sistemin çökmek üzere olduğundan, yaşanılan krizinde bunun habercisi olduğundan bahsediliyormuş. Valla biz acayip merak ettik. Ama nette bir türlü bulamıyoruz. İki gündür barış'la aramızdaki mevzu bu... Acaba mı?

- Belediye seçimleri geçsede, bizde artık şu gürültü kirliliğinden kurtulsak. Valla dakka başı penceremin altından geçen ve bir türlü ne söylediğini anlayamadığım, seçim arabalarından bana öhhh geldi. Evde, iş yerinde kısacası her yerde onların sesi benim kulağımda.

-Evde son birkaç aydır televizyonsuzluktan kaynaklanan bir sessizlik var. Yaklaşık 2 aydır yiğit ayaktayken hatta genelde yattıktan sonra bile, evde hiç televizyonu açmıyoruz. Ben oğluna tv karşısında bir kaşık fazla yesin diye yemek yediren, hatta baby tv yararlı deyip gün içinde ara ara baby tv. seyrettiren, anne grubundandım. Ama kötü bir tecrübeyle bunların hepsinin oğlum için çok zaralı olduğunu öğrendim. O yüzden bizim evde, eski dost yeni düşman televizyon, artık yok. Valla, iyiki de yok. Daha çok oyun oynar, daha çok üreten ve birbiriyle daha çok konuşan bir aile olduk. Televizyonsuz bir hayat herkese şiddetle tavsiye edilir.

- Son günlerde yiğit'in eline yemesi için bir şey verdiğimde, doğruca odasına gidip, yatağının üstüne çıkıyor. Orda yiyor veya parçalayıp atıyor. Aslında ben ona koltuğun üstünde yemesini öğrettim ama yiğit, odasında yemeyi tercih ediyor. Sanırsam aitlik duygusundan.

-Yiğit 20 aylık olduğu zaman yatağının kafesini çıkarmıştık. Başlarda uyku esnasında yere düşer diye korktuk ama çocuğumuz yatağında özgürce yatmalı deyip çıkarttık. İyiki de çıkartmışız. Şimdi gece uyandığı zaman çıplak ayaklarla koştura koştura yanımıza geliyor. Kuzuyu ortamıza alıp, maaile sarılıp uyuyoruz. Mutluluk bu olsa gerek. Valla birden oğlumu öpmek istedim. Arkadaşlar bu yazı burda biter, bendeniz de oğlumu öpüp, yatağına gider.

An'lar

2009-02-22T23:40:00.010+02:00

Eğer, yeniden başlayabilseydim yaşamaya,ikincisinde daha çok hata yapardım.
Kusursuz olmaya çalışmaz, sırtüstü yatardım.
Neşeli olurdum, ilkinde olmadığım kadar.
Çok az şeyi ciddiyetle yapardım.
Temizlik sorun bile olmazdı asla.
Daha çok riske girerdim,seyahat ederdim daha fazla.
Daha çok güneş doğuşu izler,daha çok dağa tırmanır,daha çok nehirde yüzerdim.
Görmediğim bir çok yere giderdim.
Dondurma yerdim doyasıya,Daha az bezelye.
Gerçek sorunlarım olurdu hayali olanların yerine.
Yaşamın her anını gerçek ve verimli kılan insanlardan olurdum.
Farkında mısınız bilmem, yaşam budur zaten.
Anlar, sadece anlar, siz de "an"ı yaşayın.
Hiçbir yere, yanına; termometre, su, şemsiye ve paraşüt almadan gitmeyen insanlardanım ben.
Yeniden başlayabilseydim, ilkbaharda, papuçlarımı atardım.Ve sonbahar bitene kadar yürürdüm çıplak ayakla.
Bilinmeyen yollar keşfeder, güneşin tadına varır,çocuklarla oynardım, bir şansım olsaydı eğer...
Ama işte, 85'imdeyim ve biliyorum...
Ölüyorum...
Jorge Luis Borges

Ufak bir paylaşım ...

Eğer yeniden başlayabilseydim;

Yine böyle bir aileye,

Yine böyle arkadaşlara,

Yine böyle bir eşe,

Yine böyle bir YİĞİT 'e,

Ve yine milyarlarca kez resimlerdeki an'ları yaşamak isterdim ...

Nerde kalmıştık ...

2009-02-19T21:49:00.018+02:00

Şu anda tam da başlıkta olduğu gibi hayatımızın nerde kalmıştık kısmını yaşıyoruz. Yaklaşık 1.5 ay önce bir uzman tarafından oğlumuza saçma sapan bişey yapıştırıldı. O günden beri kadının söyledikleri hala kulaklarımda çınlıyor. Güle oynaya gittiğimiz yerden resmen hayatımızın içine edilmiş bir şekilde çıktık. Sanki hayatımızın tam ortasından bişey geçti ve biz ikiye bölündük. Tabi bu arada gidilen peşpeşe doktorlarla en sonunda oğlumuzun korkulan gibi bir durumu olmadığını, kuzunun turp gibi sağlıklı olduğunu öğrendik. Ama bu sürede ne çektiğimi yaşadığım gel gitleri gelin bide bana sorun. Hayatımda iki kere bu kadar acı çektim. Birincisinde yiğit'e hamileydim, ikincisi de şimdi. Yiğit bize şu ana kadar sonu güzel biten iki tane kötü süpriz yaptı. Valla üçüncüsünden ödüm kopuyor.Konunun ne olduğunu yazmayacağım. Çünkü oğluma ait bu blogda istiyorum ki onun hayatına dair hep güzel şeyler yer alsın. Umarım bundan sonra yiğit bize hep güzel süprizler yapar.

Baktık bizim kuzu gayet sağlıklı, doktorların dediği gibi cin gibi bakıyor ben de en sonunda gidip oyun grubuna kaydını yaptırdım. Geçen cumartesi gidip 1 saat boyunca bir güzel oynadık. Geçen aylarda deneme dersi için gittiğimiz zaman bir süre sonra ağlamış dersin sonuna kadar katılmamıştı. Ama bu sefer çok hoşlandı, bir çok oyuna da katıldı. Oyun grubuna ek olarak resim 1 'e de kaydını yaptırdım. O küçüçük elleriyle kimbilir neler yapacak valla acayip meraktayım. Malum evde bulduğumuz her kağıda beraber parmak boya, kuru boya, pastel boya ve sulu boya yapıyor hatta yüz boyası ile birbirimizi boyuyoruz. Valla kuzunun yaratıcılığını engellememek adına kuru boya ile laminat parke çizim çalışmalarını bile sonsuz sabırla karşılıyorum. Bakalım cumartesi günü resim dersinde neler yapacak.

Pazar günüde mundial sirki'ni seyretmeye gittik. Açıkcası giderken bayağı tereddütlerim vardı. Ama hiç de korktuğum gibi geçmedi. Yiğit 1.5 saat boyunca hiç sıkılmadan durdu dersem yeridir. Seyrettiği gösteriler seyretmediklerinden çok daha fazlaydı. Yiğit sayesinde, ben de Barış'da sirk görmüş olduk. Gayet güzel geçti. Eğer sizde bizim gibi daha önce sirke gitmediyseniz sirk mundial 3 ay boyunca çobançeşme'de gösterilerine devam edecek. Bilet fiyatları da gayet uygun. Görmeye değer.

Pekmezli Kurabiye

2009-02-01T13:35:00.017+02:00

Geçen gün tam buğday ekmeği yaparken, un paketinin üstündeki tarife gözüm ilişti. Pekmezli kurabiye tarifi yazıyordu. Yiğit yumurta yemeye başladıktan sonra haftada iki kez ona hamur işi bir kez de sütlü tatlı yapmaya başladım. Açıkcası hamur işlerinden sadece keki sevip, yiyor. O da ''halam'ın keki''tarifindeki kek olursa yiyor. (En kısa sürede bu kekin tarifini de vereceğim.Yapımı son derece basit ama tadı bir o kadar enfes oluyor.) Bir çok kurabiye denememe rağmen hiçbirini ağzına bile sürmedi. O yüzden bu tarifi görünce hem de pekmezli olduğunu okuyunca hemen denemek istedim. Bugün de yaptım. Valla Barış'la ben çok beğendik. Ağızda çok güzel bir tat bırakıyor. Hatta hızımı alamayıp biraz da yan komşuya verdim.Yiğit şimdi uyuyor. Kalkınca yanına havuç ve elma suyu sıkıp kurabiyeyi tattıracağım. Umarım bu sefer kuzunun damak tadına uygun bir kurabiye yapmışımdır. Biz çok beğenince daha kurabiye soğumadan hemen sizinle bu tarifi paylaşmak istedim. Tarifinin pekmezli olması sizi korkutmasın gerçekten çok güzel oluyor.Ben bu tarifi tam buğday unundan yaptım. Beyaz undan nasıl olur bilmiyorum. Ama en kısa sürede öylede yapacağım. Tarifi aynen yazdığı gibi size aktarıyorum. Şimdiden afiyet olsun!!!

MALZEMELER (6 Kişilik)

-150 gr tereyağ

-1 kahve fincanı toz şeker

-1 kahve fincanı pekmez

-1 yumurta

-8 kahve fincanı un

-1 paket kabartma tozu

-1 çay kaşığı tarçın

-1 kahve fincanı dövülmüş ceviz

YAPILIŞI

-Tereyağını eritip ılıtın. Kabın içine un, kabartma tozu ve tarçın ekleyerek iyice karışmasını sağlayın. Daha sonra eritilmiş tereyağ, pekmez, şeker ve yumurtayı ilave ederek yoğurun. Dövülmüş cevizi de ekleyerek 10-15 dakika hamuru dinlendirin. Dinlenmiş hamurdan ceviz büyüklüğünde parçalar alıp, hafif yassılaştırarak fırın tepsisine dizin. Önceden 180 dereceye ısıttığınız fırında 15-20 dakika, pembeleşene kadar pişirin.

Sanat Sever Yiğit ...

2009-01-25T15:33:00.021+02:00

Bu haftasonu programımız pi-nik kuş'dandı. Sağolsun o kadar güzel şeyler yazıyor ki, bihaber olduğum yerleri ve etkinlikleri ondan öğrenebiliyorum. Cumartesi akşamı Etiler'de açılan çocuk alışveriş merkezi Mohini'ye gittik. Çok kalabalık olacağını düşünmüştüm ama bayağı sakindi. Sanırsam geç saatte gittiğimiz içindi bu sakinlik. Yer çok güzel, bayağı beğendik. Mağazalarda ki oyuncak ve kıyafetler biraz pahalı, cep yakan cinsten. Eee tabi Etiler'in göbeğine böyle bir merkez kondurunca, fiyatları da ona göre oluyor. Hitap edilen kesim belli yani... Orda Taygatoys diye bir oyuncakcı var ,valla biz oraya bayıldık. Bütün oyuncaklar ahşap yapımı. Hele müzik grubu olan oyuncaklara bittik. Kuzu başta mırın kırın ettiyse de biz ona akordiyon aldık. Şöyle bir yan yan baktı, sonrada elinin tersiyle akordiyonu itti. Onun gözü baterideydi. Bir türlü elinden baterinin sopalarını alamadık. Pundununu buldu mu kapı verip sopaları ,hooop dışarı doğru koşmaya başlıyordu. (Aman oğlum aklıma kötü kötü şeyler geliyor. Hoş daha o bebekken gittiğimiz yerlerden az yumurta almadık yani) Valla paraya kıyıp akordiyonun üstüne kuzuya bide bateri alacaktık, ama ellerinde hiç kalmamıştı. Pazartesi gelecekmiş, benim kuzu çok beğendi, herhalde pazartesi akşamı gidip alacağım. Ya bide orda kaçıncı katın yerinde vardı hatırlamıyorum, gölge havuzu yapmışlar(ismi tamamen farklı bişey olabilir,bilmiyorum) içinde balık sürüleri dolaşıyor. Sen üzerlerine bastın mı hepsi bir yana kaçışıyor. Yiğit bunu çok sevdi. Onu ordan ayırana kadar resmen göbeğimiz çatladı. (sanırsam bu inatı bana çekmiş) Maalesef oyun atölyelerini göremedik, bizim gittiğimiz saatte kapanmıştı.

Eve geldiğimizde ise tam bir cümbüş havası vardı. Akşam 10'da , bizim her birimizin elinde bir enstrüman resmen komşulara ufak çaplı bir resital verdik. Yiğit davulda, Barış akordiyonda bendeniz de zilde çaldıkta çaldık.Valla çok güzeldi. Elinin tersiyle ittiği akordiyonu, baktık bu sabah aynanın karşısına geçmiş sırıtarak çalıyordu. Sanırım alıştı.

Bu sabahta yapılan alelacele bir kahvaltıdan sonra, Profilo'ya Küçük Kara Balığı seyretmeye gittik. Açıkcası çok korkuyordum, orda durmaz diye. Hiç de korktuğum gibi olmadı. Oyun kaç dakika sürüyor bilmiyorum ama Yiğit 45 dakika oyunu seyretti. Seyretti derken tabiki pür dikkat değil. Ara ara mızmızlandı ama ilk deneme için gayet başarılıydı. Tabiki bunda oyun esnasında yemesi için verdiğim fındık ve cevizlerin faydasını göz ardı edemem. Malum bizim kuzu ancak böyle sevdiği şeyleri yerken sabit kalıyor :o) Bence oyun gayet güzel. Eğlenceli, bol müzikli bir oyun. Yiğit'de oyunda en çok kurbağaları ve palyaço balıkları sevdi. Bunları acayip pür dikkat seyretti. Zaten son zamanlarda favori hayvanı kurbağa, evde kanbağa kanbağa diye dolaşıp ,duruyor. Küçük Kara Balığın, pelikan balığın elinden kurtulmasından sonrasını, seyredemedik. Yiğit artık zapdedilmez bir hal alınca(bu aşamada fındık ve cevizde kar etmedi) dışarı çıktık. Hoş zaten çıkmasaydık herhalde iki yanımda oturan kadınla kavga edecektim. Hasbam, çocuk tiyatrosuna geldiğini unutup, herkese şişşşt şişşşt sessiz olun deyip durdu. Tamam tiyatroda, sinemada sessiz olunur allaha şükür bunu biliyoruz. Ama karşındakiler çocuk, üstelik küçük çocuklar. Ne söylersen söyle anlamıyorlar. Kadının yanında çocuğu da yoktu, sanırsam bu kadının çocuğu da yoktur. Çünkü çocuğu olan bir kadın olsaydı ordaki anne ve babaların çocuklarını susturmak için ne kadar çaba harcadıklarını farkeder, hatta bilirdi. Hoş bunun için anne olmayada gerek yok ya, azıcık beyni olan herkes bunu bilir. 45 dakikanın sonunda Yiğit mızmızlanmaya başlayınca bu sefer kadın bize sardı.Kadından, ''ben de tam yerine oturmuşum'' diye bir cümle duyunca ellerimi belime atıp, bir iki laf söylemek istedim. Ama sonra gerizekalının biri için, sinirlerimi bozup da pazar günümüzü zehir etmek istemedim. Neyse, biz gittikten sonra herhalde kadının yeri genişlemiştir. Oyuna geri dönecek olursak, oyun 30 mayıs'a kadar devam ediyor. Giriş ücretsiz. Eğer içinizde benim gibi çocuğunu daha önce tiyatro ile tanıştırmamış olan varsa, haftaya götürebilirsiniz. En fazla ne yapabilirler ki, ağlayıp mızmızlanırlarsa oyundan çıkarsınız. Çıkışta merdivenlerde, bizim kuzu, abi abi diye bir çocuğu yakalayıp, yapıştı. Valla resmen çocuğu duvara yapıştırıp cici abiii deyip, bir güzel öptü. Sonrasında Enes'e fındık ikram ettikten sonra bay bay yapıp salondan çıktık. Artık sık sık kuzuyu tiyatroya götürürüz. Küçük Kara Balıkla Yiğit'in tiyatro hayatı başlamış oldu. Tabi çıkışta uzunca bir süre dolaşıp, profilonun altını üstüne getirdikten sonra, eve döndük. Kuzu o kadar yorulmuş ki eve geldikten 10 dakika sonra uyudu. Yaklaşık 2 saat 15 dakikadır uyuyor. Sanırsam bu da benim bonusum oldu.

Bizden Haberler ...

2009-01-20T23:29:00.026+02:00

Ales'e hazırlanmaya başlayınca, bloga girme zamanımda, yazı yazma durumumda azaldı. Oysa geçen hafta bizim açımızdan acayip yoğun geçti. Eeee durum böyle olunca yazıcak şeylerde birikti. Ama ben iş, ev, sınav ve yiğit dörtgeninde dolanıp durdum. Ne birşey yazabildim ne de doğru dürüst yazı okuyup, yorum yazdım. Bizde paylaşacaklar da yapılan ilkler de birikti. Geçen haftamızı kısaca özetlersek

- 21. Ay doktor kontrolümüz vardı. Gittik gitmeyede gene yer gök kuzunun çığlıklarıyla inledi. Adam hastanenin kapısını gördümü basıyor çığlığı. Valla nasıl muayene oluyor, doktorla ne konuşuyoruz o yaygarada anlamıyorum. Bende gittim bir umut belki şu doktor fobimizi biraz yeneriz diye erken çocukluk kitaplığının''Doktorda'' adlı kitabını aldım. Bu kitapta muayene olmaya giden bir çocuğun nelerle karşılaşabileceğini anlatıyor. Kitabı ben okuyorum, kuzu resimlerine bakıyor. En güzeli de kitapda muayene sırasında bütün küçük çocuklar gülüyor. Bakalım 3 ay sonraki doktor kontrolümüze bu kitabla anlatımımın bir faydası olacak mı? Bu konuda ben umutluyum. Yiğit'in gelişimine gelince gelişimi hala büyüme eğrisinin üst sınırlarında devam ediyor. Kilosu : 13.5 , Boyu : 88.5 doktorumuz herşey gayet yolunda dedi.

- Nihayet azı dişlerimizi patlattık. Gözümüz aydın!!! Gözünüzü korkutmak gibi olmasın ama zor bir süreç. Ne doğru düzgün yemek yedi ne de uyudu. Yaptığı mızmızlıkta cabası. Neyse ki atlattık. Darısı diğer bebelerin ve annelerin başına.

- Bir süredir kuzunun gidebileceği oyun ve faaliyet merkezi bakıyordum. En sonunda evimize yakın bir merkez buldum. Bulmakla da kalmadım geçen salı oyun grubu deneme dersine de katıldık. İlk başta ağladı, içeri girmek istemedi. Sonra topların olduğu oyuncak sepetlerini görünce goooo goooo diye arkasına bakmadan doğruca toplara koştu. Telefonda ,çocuğun bulunan ortama alışması için dersin başlamasına 15 dakika kala gelmemizi söylemişlerdi, bizde öyle yaptık.Ders saati gelinceye kadar teyzesi, ben ve kuzu bir güzel hopladık, zıpladık. Ders başlayıncada ilk faaliyetlere benim desteğimle katıldı. Ama daha sonra yükselen müzikten ve o koşuşturmadan tedirgin olup , ağladı. Bizde dersin geri kalan kısmını benim kucağımda, dersi dışardan seyrederek geçirdik. Genelde bütün çocuklar ilk başta bu tepkiyi gösterirmiş. Hatta bazı çocuklar hiç derslere bile katılmazmış. Ama bir kaç dersten sonra herşey normale dönermiş. Bakalım bizde bu süreç nasıl gelişecek. Valla ben yeri çok beğendim. İşlerini gayet iyi biliyorlar bu merkezin 33 ülkede 500'ü aşkın yeri var. İlerleyen süreçte de Yiğit'i müzik ve resim derslerinin olduğu aktivitelere götürmek istiyorum.Özellikle müzik derslerine bayıldım. Bu derste çocuğu 16 farklı müzik türüyle tanıştırıyorlar. Bence harika. Bakalım kuzu bu hafta oyun grubunda ne yapacak. Yeni maceralarımızı paylaşacağım.

- Malum Yiğit'in artık dillere destan olan uyku problemi için en sonunda geçen hafta bir uzmana gittik. Eğer pedagog tarafından bir problem gözükmezse 2 seans daha gideceğiz. Aksi olursa seanlar daha uzayacak.İlk seansı eşim ve benle yaptı (Barış'ı danışmanlık merkezine götürene kadar resmen göbeğim çatladı. Bir de kadına demez mi buraya eşimin baskılarıyla geldim, ağır baskı altındayım diye. Nedir bu erkeklerin her türlü doktor ve psikolog fobileri. Neyse artık bu başka bir yazı konusu) Bu çarşamba gideceğimiz 2.seansıda yiğit'le beraber yapacaklar. Geçen hafta bize anlattığına göre seansı oyuncaklarla dolu bir odada yapacaklarmış. Eğer yiğit yaptırırsa bir iki testte yapacaklarmış. Bakalım bunu yarın göreceğiz. Eğer herşey yolunda giderse 3. seansta da yiğit'in psikolojik ve motor gelişimi hakkında bize bilgi verip bir de çocuk eğitimi hakkında bizi bilgilendirecek. Bu süreçte yaptığımız hataları inceleyip doğruları hakkında bilgileneceğiz. Bakalım göreceğiz. Sonuçları ve çocuk eğitimi üzerine yapılan doğru davranışları size uzun uzadıya yazarım. Ya birde şu psikologların ve pedagogların viziteleri niye bu kadar pahalı anlamıyorum. Allah aşkına bu ücretleri kim, nasıl belirliyor. Vallahi insanın içi parçalanıyor 1 saat için verilen o paralara.

- Geçen hafta Barış elinde paketle eve çıkageldi. Bana hediye almış. Allah allah bayram değil seyran değil dedim. Tamam tamam aşkımın bu konuda hakkını da yemek istemiyorum. Ara sıra yapar benim aşkım böyle süprizler. Ama açıkcası aldığı hediye çok manidardı. Bana pijama takımı almış. Şimdi aşkım bana çoook uzun zamandır evde saçma sapan eşofmanlarla, pijamalarla ve eşofmandan bozma pijamalarla dolaşmamı istemediğini söyleyip duruyordu. Bir kere taktı Avrupa Yakasında Gülse Birsel'in giydiği pijama takımlarına. Gel illa sana öyle güzel takımlar alalım, onları giy diyordu evde. Aşkım, ben bir pijamaya o kadar para verir miyim yahu? Hadi verdim onlarla temizlik, yemek yaparmıyım hiç, bırak kıyıp onlarla uyuyamam bile dedikçe ben, o ısrarla alalım diye tutturdu. Valla kim dinler aşkımı, benim canım eşofmandan bozma pijamalarım varken. Ama söyledi söyledi en sonunda gitti kendi alıp geldi. Valla pijamayı görünce hafiften bana bir imme indi ama neyse ki aldığı pijama gayet zevkli bir tercih olmuştu. Dediğine göre pijama süprizleri hızla devam edecekmiş. Aman aşkım ,ne olur çok açılıp saçılmayalım malum ekonomik kriz var desemde, kim dinler. O bir kere taktı . Sanırsam kızlar benim bey, bana mesaj vermeye çalışıyor. Hadi bakalım hayırlısı :o)))

- Ve geçen hafta en sonunda Barış fotografçılık kursuna yazıldı. Şubat'ın 11 de kurs başlıyor. Sormayın bizde bir heyecan bir heyecan. Dile kolay, yıllardır fotografçılıkla ilgili bir kursa gitmek, hatta bu işi profosyonel bir şekilde yapmak istiyordu. Kimbilir belki yıllar sonra kişisel bir sergi bile açarım diyor. Bakalım şimdilik isteklerinin ilkini gerçekleştirdik. Canım aşkım ya uzun zamandır kendi için hiçbir şey yapmıyordu. Bu kurs çok güzel oldu. Onun heyecanını görünce acayip mutlu oluyorum. Kurs hafta içi çarşamba günleri. Valla planımız çarşamba akşamları Yiğit'i annemlere bırakıp taksime beraber gitmek. O kursa ,bense kurs bitimine kadar taksimde kah arkadaşlarımla kah yanlız gezmeyi planlıyorum. Kurs bittikten sonrada tıpkı eski günlerdeki gibi kokoreç veya tava hamburgeri yiyip belki bazı akşamlarda iki tek atıp eve gideriz diye planlıyoruz. Bakalım... Şimdilik heyecan içindeyiz...

Ya nerdeyse unutuyordum, bizim kuzu kelime hazinesine kanbağa(kurbağa) demeyi de ekledi. Son birkaç gündür kanbağa(kurbağa) deyip duruyor. Kuzuya soruyorum
-Yiğit kurbağa nasıl vıraklıyor ?
- Başlıyor kuzu ellerini havaya kaldırıp hızla açıp kapatmaya birde bağıra bağıra viyak viyak demeye...

Anaam amma uzun yazı olmuş ... Şimdilik Yeşiltaş familyasından haberler bu kadar :0)))))

Makarna Ve Yiğit

2009-01-11T23:26:00.024+02:00

Bizim kuzu tam bir makarna kolik. Haftada iki kez makarna veriyorum. Hoş bıraksam hergün üç öğün makarnaya hayır demez. Genellikle makarnayı sebzeli veya kıymalı yapıyorum. Bazen de makarnaları tavuksuyunda, suyunu tamamen çekene kadar haşlayıp az tereyağla sosluyorum.
Yiğit'in tercihi kıymalı makarna. Makarna olduğu gün değmeyin kuzunun keyfine. Seriyoruz sofra bezini mama sandalyesinin altına, veriyoruz makarnaları kuzuya. Önce güzel bir mıncıklıyo bütün makarnaları, sonra çatal da neymiş canım ellerim varken, felsefesinden yola çıkarak şapur şupur elleriyle yiyor makarnaları. Eeee bize de mutfağı temizleyip,güzel bir banyo yaptırmak kalıyor kuzuya...

Koklaşma Zamanı

2009-01-10T23:30:00.004+02:00

Yazdan kalma sıcacık bir video ... Kuzunun Top 5'in den ...

Top 5

2009-01-06T21:05:00.019+02:00

Bizim kuzunun kendi görüntülerini seyretme isteği hiç sınır tanımıyor. Her fırsatta, her yerde ve her zaman ... Yeter ki laptopu görsün. Kendi video görüntülerini açtırana kadar yukarıda seyrettiğiniz garip sesi çıkartıyor. Bir de öyle her filmini kabul etmiyor paşa, top 5'i var. İllaki o görüntüler olacak. Yoksa gene susmuyor.Napalım bizde maailece dönüp dönüp aynı görüntüleri izliyoruz. Hemde dakikalarca. Valla artık öööö durumundayız.

Geçen alerji testi yaptırmaya gittiğimizde laptopu da aldık yanımıza. Çünkü testen sonra, verilen ilaçların birbirine karışmaması için kollarını 10 dakika hiç kıpırdatmadan durması gerekiyordu. Bununda tek yolu kuzuya top 5 'ini seyrettirmekti. Öylede oldu. Önce o istemeden video görüntülerini biz açtığımız için kısa çaplı bir şaşkınlık yaşadı, sonrada her zamanki gibi transa geçip yüzünde kocaman bir gülümsemeyle kendini seyretti. Bizde böylece kazasız belasız testimizi atlatmış olduk. Yani kırk yılın başında kuzunun sınır tanımayan megalomanlığı işe yaramış oldu :o)

Sobe

2009-01-03T23:00:00.048+02:00

Bende sobelendim!!! Sevgili Güneş tarafından mimlendim, konu şarkılar.

Şimdi bu nedir demeyin kızlar valla bu benim ilk sobem.O yüzden istedim ki yazım renkli, bol resimli ve birazda abartılı olsun.

Hemen hemen her parçasını severek dinlerim minik serçenin. Ama en sevdiklerim : Gülümse, Küçüğüm, Kaderim ve Seni yerler ( bu parçayı biraz değiştirerek oğluma söylüyorum)
Funda Arar'dan favorilerim: Benim için üzülme (birde bu parçayı canlı dinleyeceksiniz, keyfine doyum olmuyor) ve Bu sabah güneş doğmuyor .
Kıraç'tan ise dinlemekten zevk aldıklarım : Gülmek için yaratılmış, Yaşamam artık , Bir veda havası, Yıldızlarda kayar ve Talihim yok bahtım kara

Zerrin Özer'den favorilerim ise : O yaz (bizim parçamız), Ben melamet hırkasını kendim giydim ve Artık sevmeyeceğim ( oldum olası çok severim bu şarkıyı, bir anlam yüklemeyin arkadaşlar bende bir anısı yoktur)
Nilüfer'den tek favorim : Kar taneleri (çoook güzel söylüyor)
Candan Erçetin'de çok severek dinlediğim şarkıcılardan biri ama ondanda dinlemekten en çok hoşlandığım parçalar : Elbette (her dinlediğimde kendimi daha bir güçlü hissediyorum) ve Gamsız hayat
Esmeray'dan ise tabiki favorim :Unutma beni (bu parçayı ilk dinlediğim günden beri eski sevgiliye yapılabilecek en güzel beddua diye düşünürüm)

Şebnem Ferah'tan ise favorilerim : Sil baştan ve Çakıl taşları

Cem Karaca Baba'dan ise saymakla bitmez favorilerim. İçlerinden seçtiklerim : Islak ıslak, Resimdeki gözyaşları, Tamirci çırağı, Dadaloğlu ve Oğlum'a (bu parçası çok bilinmez, oğluna yazdığı parçadır.

Edip Akbayram'dan severek dinlediklerim ise : Eşkiya dünyaya hükümdar olmaz, Adaletin bu mu dünya, Sen benden gittin gideli ve Hasretinden yandı gönlüm

Ve Yaşar'dan favorim : Kadınım ( Aşkım, bu parçayı bana az söylemedi)

Tabiki olmazsa olmazlarım, her zaman dinlemekten çooook büyük zevk aldığım özgün müzik ve türkü söyleyen sanatçılarımız ve şarkıları var. Açıkcası onları ayrı bir kategoride göstermek istedim. Güzel bir masada, sevdiğim dostlarımla ve rakı kadehi eşliğinde bıraksalar sabaha kadar dinlerim türkülerimizi ...

Arif Sağ'dan favorim ise : İnsan olmaya geldim. Bu parçayı bir çoğumuz yılanların öcü filminden hatırlarız. Eğer tekrar dinlemek isterseniz ve birazda vaktiniz varsa buyrun size iyi dinlemeler. Yanlış bilmiyorsam ilk versiyonu.
Ahmet Kaya şarkılarından hangisini tercih edeyim hiç bilmiyorum. Lise yıllarımdan beri bir çok parçasını çok severek dinlerim. İçlerinden en çok favorim olan şarkıları : Giderim, Hani benim gençliğim, Adı bahtiyar, Ağladıkça, Doğumgünü, Başım belada ve Fabrika kızı
Ali Asker'den en çok dinlediğim şarkılar : Metrisin önü ve Oy dağlar

Zülfü Livaneli'den ise favorilerim : Kan çiçekleri, Bir şafaktan bir şafağa, Güneş topla benim için, Leylim ley
Aşık Mahsuni'den ise dinlediğim şarkılar : Zevzek, Yuh yuh, Çeşm-i siyahım ve Ben beni

Ve burda yazamadığım ama belirtmeden de geçemeyeceğim Dostum dostum, Eftelya, Dokuz altı yolları, Gesi bağları, Kara yılan, Etek sarı yani bu liste uzar gider ben daha fazla sizin sabrınızı zorlamadan iyisimi bitireyim bu sobeyi. Yabancı müzik dinlemekten hiç haz etmediğim için hiç bir parça yazmadım..Teşekkürler Güneş, bu sobeyle beni üniversite hatta lise yıllarıma götürdün. Bir süredir dinleyemediğim parçaları sayende tekrar dinledim. İki gündür ağzımda Gesi bağları ve Bir şafaktan bir şafağa söyleyip duruyorum. Teşekkürler ...

Adettendir benimde mimlemem gerek, bende kabul ederlerse sevgili Rahşan ve Zorda Sükunet'i MİMLİYORUM.

Yılbaşı Ertesi ...

2009-01-02T22:25:00.016+02:00

Bizdeki belirsizlik yılbaşı gününe kadar devam etti. En sonunda oğlumuzuda alıp Carousel'e gittik. Maksat Yiğit'in oradaki atlıkarıncaya ve jetonla çalışan oyuncaklara binmesi, kuzuya parmak boya almak ve bir şeyler yemekti. Eeee birde Yiğit'in alışveriş merkezini çok sevdiği düşünülürse kuzu için harika bir yılbaşı akşamı programıydı tabiki bizim içinde onla olmak zaten harikaydı.

Sokağı çok seven oğlumun atti çığlıklarıyla arabaya bindik. Yol boyunca favori şarkılarımız olan ''bir arslan miyav dedi, mini mini bir kuş, küçük asker''şarkılarını alkışlar eşliğinde söyleyerek Carousel'e gittik. Bilmem bütün çocuklarmı bu alışveriş merkezlerini çok seviyor yoksa bizim kuzumu sevgisini çok abartıyor hiç anlamadım. Görmeniz lazım el havada çığlıklar atarak ortalıklarda dolaşıyor. Bu arada ilk atlıkarınca deneyimimiz ise şaşkınlıkla geçti. Atlıkarıcanın yoğun ışıklarının şaşkınlığı içinde atının önündeki boruya sımsıkı sarılıp babasının koruması altında defalarca döndü etrafında. Sanırım hoşuna gitti. Jetonla çalışan oyuncaklara gelince onlardan daha önce tecrübeliydik. O oyuncaklara bayılıyor, kuzuyu ordan indirebilene aşk olsun.

Tam Yiğit'i bindiği oyuncaktan aşağı indirme konusunda ikna savaşı içindeydik ki arkadaşlarımız arayıp yemeğe çağırdılar. Bizde kuzuyla ufak çaplı bir savaşdan sonra(iki yaş sendromu, sormayın halimiz vahim) mertere arkadaşlara gittik. Saat 00:05'e kadar ordaydık.Yedik, içtik, eğlendik. Akşam gayet güzel geçti. Gece yaklaşık 2:00'ye kadar herşey yolundaydı. O saatten sonra Yiğit'in ağlamasıyla uyanıp sabaha kadar hiç uyumadık. Malum Yiğit'in kronik bir uyku bozukluğu var bizi tanıyan herkes bunu bilir. Her akşam biraz uyuyabilmek için kuzunun gözünün içine bakarız. Maalesef yılbaşı geceside sizi 2009'da daha kötü geceler bekleyecek heeey hazırlıklı olun dermişcesine hiç uyumadı. Yatağın içinde deliler gibi bir sağa bir sola dönüp durdu. Valla bir gün bu anlarını kameraya çekip yayınlayacağım. Bakıp göreceksiniz bir insan ancak bu kadar sıkıntılı yatar. Sanki uyumaya çalışmıyor, yatakla kavga ediyor. Artık dayanamayıp sabaha karşı Barış'ı salona gönderip kuzuyu yanıma aldım. Güç bela maaile iki saat uyuyabildik. Bu kaos dün gecede aynen devam etti. Valla artık bu konuda bir pedagoga gitmeyi planlıyoruz. Hatta uyku bozuklukları ile ilgili merkezler var oradanda yardım alabiliriz. Tabiki yardımdan kastım ilaç değil. Bu konuda asla oğluma hiç bir ilaç vermem.Aylar önce doktorumuz arzu ederseniz kimyasal ilaçlar var verebilirsiniz dedi ama biz reddettik. O sağlıklı olsun yeter, varsın biz uykusuz kalalım.

Ooo baktım da hem uzun hemde bizim için sıkıcı şeylerden bahsettiğim bir yazı olmuş. Birazda bizden güzel bir haber vereyim. Bizim kuzu dün sabah itibariyle parmak boyasıyla ilk şaheserini yaptı. Bizde bu sanat değerini buzdolabının üstünde sergilemeye başladık. Buyrun, kuzunun tek resimlik sergisine hoşgeldiniz
:o)

Merhaba 2009 ...

2008-12-29T23:50:00.028+02:00

Yiğit'in boyuna göre satın alınan çam ağacı, alınan rengarenk ağaç süsleri, renkli ledler, minnacık kutular, minyatür çanlar ... Görmeyin bizde bir heves bir heves ... Eeee kolay değil bizim kuzu ilk defa ağaç süsleyecek.
Önce beraberce ağaç süslerinin poşetlerini açtık. Sonra saçtık ortalığa bütün süsleri ... Oturup ortalarına, tek tek inceledik hepsinin, boyutlarını, şekillerini, renklerini ... Şekillerine göre gruplara ayırdık, kalpler, çanlar, yuvarlaklar, yıldızlar, kutular, kozalar diye... Sonra bir bir renklerini söyledim, mavi, beyaz, gri, kırmızı, sarı ... Sonrasında kuzu yeter anne bu kadar renkler dermişcesine bozdu oyunu. Rasgele aldığı süsleri önce birbirine vurdu sonra ağzına aldı. Bu da yetmiyormuş gibi ayağa kalkıp top gibi vurdu bütün süslere. Bir de ağzında goo(gol) kelimesi hem de nasıl gırtlaktan söylüyor sanarsınız fransız benim oğlan.

Elinden kurtarabildiklerimle ağacı süslemeye başlarken yiğit'e bütün süslerin bir kez daha şekillerini ve renklerini söyleyerek ağaca astım.Eline verdiğim süsleri ağaca asması için oğlumu teşvik ettim.Beni taklit ederek elindeki süsleri ağaca uzattı. Ufak bir yardımla birkaç süsü beraberce astık. Hoşuna gitti bu renklilik onun hele birde yakınca ledleri daha bir güldü gözleri. Taa bi sonra sıkılıp ağaçtan çekmeye başladı süsleri . Neyse ki az bir hasarla bitirdik kuzunun ilk yılbaşı ağacını...

Biraz da yılbaşı üzerine ...

2008'i devirdiğimiz şu günlerde hemen her gazetede ve bir çok televizyon programlarında yılın özetini veren olaylara yer veriliyor. Yılın adamı, yılın devleti, yılın boşanması, yılın ikizleri ...vb. Bunun yanı sıra yılbaşı gecesi nasıl mükemmel görünülür yok yılbaşı ertesi nasıl zinde kalırsınız yazıları ve tabiki yılbaşı partisi ve programlarını içeren reklamlarla bitiriyoruz şu son 2008 günlerini. Ha birde hayatımızda 2009 için dilenen bir sürü dilek, yapılması hedeflenen bir sürü amaçlar ve bir umut belki bize de çıkar diye alınan bir sürü milli piyango biletleri ...

Bizde bir belirsizliktir gidiyor. Hiç bilmiyorum yılbaşı gecesi ne yapacağımızı. Ailelerimizle mi, arkadaşlarımızla mı yoksa evde biz bize mi karşılayacağız 2009'u bilmiyorum. Annemler yılbaşını çooook uzun zaman sonra bu yıl evde kutlamaya karar verdiler (valla İstanbul'a kırmızı kar yağarsa şaşırmayın). Eee tabiki bunun sonunda da biz nede olsa evdeyiz Yiğit'i bize bırakıp siz çıkıp eğlenin dediler. Hatta gecede bizde kalır siz ertesi gün gelip alırsınız dediler. Daha önce kuzuyu gece kalmaya kimseye bırakmadım, bırakamam gibi de. O yokken evde hiç uyuyamam, sanki evde koskocaman bir boşluk olur gibi geliyor. Bilmem belki akşam bırakır gece geç saatte alırız kuzumu. Ama açıkcası anne yüreğim geçen yılda olduğu gibi bu yılda oğlumla beraber (o saatlerde uyuyor olsa bile) merhaba demek istiyor 2009'a...

Yeni yıla iki gün kala dışarıda yağan kar eşliğinde bende sıralıyorum dileklerimi, yazıyorum 2009'a dair hedeflerimi, diliyorum en çokta geçen senede olduğu gibi bu senede ve önümüzdeki bütün senelerde de bize bağışlasın bütün sevdiklerimizi...

Herkese bizden kocaman mutlu yıllar... Sevgilerimizle ...

BA-ŞAR-DIK

2008-12-27T14:18:00.013+02:00

Gene bizden bir oh beee ... Dün akşam üzeri itibariyle bizim kuzunun yumurtaya alerjisinin geçtiğini öğrendik. Oh beeee.... Açıkcası doktorumuza giderken bayağı bir umutsuzduk . Çünkü son iki haftadır yiğit'in yanaklarında ve çenesinde eskisi gibi kırmızı lekeler oluşmuştu. Ya son altı aydır kullandığımız ilacı kestiğimizden (alerji testi için) ya da yeni bir şeye alerjisi çıktığından böyle al al dolaştığını düşünmüştük. Oysa bizim kuzu alerjik ve hassas bir cilde sahip olduğu için egzama olmuş. Bunu bebekken de olmuştu. Alerji fikrine o kadar çok odaklanmıştık ki egzama olacağı hiç aklımıza gelmemişti. Valla egzamayı duyunca sevindik. Hele test sonuçlanınca daha bir sevindik. Artık yumurta yememeye paydos ...

Yiğit'in yumurta ve yumurtalı yiyecekler yiyememesi beni çok üzüyordu. Hoş başka protein içeren besinlerle protein ihtiyacını karşılıyorduk ama benim anne yüreğim bir kere takmıştı yumurta yiyememesine. Hele birde yumurtanın, anne sütünün haricinde insanın ihtiyacı olan tüm besin öğelerini bulunduran tek besin olduğunu öğrendiğimde daha bir taktım yumurta yiyememesine. Zaten ne yaptıysam bir türlü sütümü artırmayı başaramadığım gögüslerimden de sadece 5 ay emzirebilmiştim.Üst üste gelen bu iki şey sanki bende yiğit'in hiç sağlıklı beslenemediği izlenimini yaratmıştı. Bir de süt ve yumurta alerjisinin daha sonra alerjik astıma çevirme riski olan alerji türleri olduğunu öğrendiğimde üzüntümün yanına paniğide eklemiştim. Neyse ki atlattık hemde doktorumuzdan kocaman bir aferim alarak.

Tedavi süreci boyunca yaptıklarımızı maddelersek :

1. Kesinlikle bir kere yedirirsem birşey olmaz demedik. Altı ay boyunca ne yumurta ne de yumurta içeren besinler vermedik.

2. Bir gün bile ilacını aksatmadık.

3. Doktorumuzun söyledikleri dışında hiçbir şey yapmadık.

4. Alerjik bir bünyeyeye sahip olduğundan diğer çocuklara göre daha fazla kaşınır ve terlerdi. Onu biraz rahatlatmak için yazın her gün en az iki kez (genelde üç kez) kışın ise günde bir kez yıkadık. Sabun, şampuan, bebe yağı ve kremini doktorunun önerdiği marka kullandık.Kıyafetlerindeki etiketleri kesip iç çamaşırlarını hep ters giydirdik. Çocuklar için olan çamaşır makinası deterjanını ( sabun tozu da dahil) bırakıp bizim için kullandığımız çamaşır makinası deterjanı ( üç büyük markadan biri olabilir) ile çamaşırlarını yıkamaya başladım. Çünkü doktorumuzun dediğine göre bizim için kullandığımız deterjanların alerjik riski daha azmış.

5. Çivi çiviyi söker, bir kerecik yedirmekle hiçbir şey olmaz, verdikçe vücudu yumurtaya alışır diyenleri hiç ama hiç DİNLEMEDİK !!!

6. Kararlı ve titiz davrandık. Bizim bu kararlılığımızı gören yakın çevremiz (anneanne, babaanne, dede, hala, teyze ...vb herkes) bu konuda en az bizim kadar dikkatli davrandılar.

7. Asla mevsimi dışında hiç bir sebze ve meyve yedirmedik.

8. Çikolata, bisküvi, kraker ve cips gibi şeyleri hiç yedirmedik.

9. Yumurtayla yapılan her yiyeceği yumurtasız yapıp oğluma yedirdim. ( kek, kurabiye, börek, köfte... vb.)

10.Genelde alerjilerin bir soğuk algınlığınla alerjik astıma çevirme riskine karşılık ise çok dikkatli davrandık. Olabildiğince terletmedik ve üşütmedik . Çok dikkatli davrandığımız bu süreçte sadece iki kez hastalandı. ( bir kez nezle ve bir kezde krup oldu). Gögsünden gelen her hırıltıyı dikkate alarak doktora götürdük.

Yukarıda yazdığım tüm maddelere sadık kalarak bu süreci kazasız belasız atlattık. Dün itibariylede tedavimizin ikinci süreci olan kontrol kısmına geçtik. Önümüzdeki dört ay boyunca başka bir ilaç kullanacağız. İki yıl sonrada bir kez daha alerji testi yaptıracağız. Tabi bu arada belli periyotlarla doktor kontrollerimizde olacak. Eğer beş yaşına kadar tekrar bir alerjiyle karşılaşmazsak alerjik astım olma riski %95 azalıyor.

Daha öncede dediğim gibi artık yumurta yiyebilecek. Yumurtayı önce bir nohut büyülüğünde daha sonra ise her gün bir nohut büyüklüğünde arttırarak yedireceğiz. Tabi bu işleme yumurtanın sarısı ile başlayacağız. Yaklaşık 15 gün sonra bir bütün yumurta ve yumurta içeren yiyecekler yiyebilecek. Yiğit bugün itibariyle tekrar yumurtayla tanıştı. Bir nohut büyüklüğünde verdiğim yumurtayı önce tattı sonra diliyle itti. Bende ekmek ve peynirle kamufle ederek tekrar verdim attığı parçayı. Çaktırmadan yedirttim ilk yumurtasını. Zannedersem pek sevmedi bu yumurtayı.

Bizde Dün Gece Ve Bu Sabah

2008-12-26T14:23:00.007+02:00

Gene uyumayan bir yiğit :o( gerilen sinirler :o( yükselen sesler :o( uyuması için yalvaran iki çift göz :o( uyumamak için ağlayan bir çift göz :o( uykusuz bir gece :o( sabah çalan alarm :o( uyumak isteyen ben :o( zorla yataktan kalkan bir vücut :o( ağrıyan bir baş :o( öpüşüp barışılan bir koca :o) evden çıkarken horul horul uyuyan bir yiğit :o) çalışmak istemeyen ben :o( yapmam gereken bir sürü iş :o(

İlkler...

2008-12-22T23:09:00.041+02:00

Bu haftasonu Yiğit'le üç tane ilk yaşadık. Cumartesi günü bizim kuzu büyüdü deyip gidip lazımlık aldık. Bayağı kullanışlı bir lazımlık. Sanki minyatür klozet. Hem oturak hem de klozet adaptörü olarak kullanılabiliyor. Çocuk içine tuvaletini yaptımı başlıyor lazımlık şarkı söylemeye. İki gündür elimizde bir bardak suyla ailece banyoya gidip boşaltıyoruz suyu lazımlığın içine ve başlıyoruz çıkan müzikleri dinlemeye. Bu arada da Yiğit'e lazımlığı ve işlevini anlatıyoruz. Şimdilik alıştırma turlarındayız. Biliyorum önümüzde zorlu bir süreç var. Amacım bu süreci eğlenceli bir oyuna dönüştürmek. Son birkaç aydır tuvalet eğitimi ile ilgili internetten uzman kişilerin ve blog annelerinin yazılarını okudum. Okuduğum bütün yazıları ve yakın çevremdeki büyüklerimin söylediklerini harmanlayıp bu süreçte bizim izleyeceğimiz yolu belirledim. Bu konuyu uzun uzadıya daha sonra yazacağım.

İkinci ilkimizde oğlumuza pastel boya (tamamen doğal) ve boyama muşambası aldık. Kalemleri çok seven oğlum (diş buğdayında bile o kadar eşyanın içinden kalemi seçti) pastel boyalara bayıldı. Ara sıra boyaları ağzına götürüp gözümün içine baka baka sırıtıyor. Ben ''Hayır Yiğit onlar ağıza alınmaz dedikçe daha bir kikirdiyor''.

Üçüncü ilkimiz ise pazar günü Ikea'ya gidip Yiğit'e masa ve sandalye almak oldu. Akşam odasında ufak bir iki değişiklik yaparak masa ve sandalyeleri sığdırdık. Yiğit buna da bayıldı. Bu masa ve sandalye sayesinde odasında daha çok vakit geçirmeye başladı. Keşke daha önce alsaydık. Bir de masanın üstünü değil, boyama muşambasını boyamayı öğrenirse tam süper olacak.

Bu arada bir süredir oğlumu götürebileceğim çocuk sanat merkezi bakıyorum. Anneler, Avruya Yakasında önerebileceğiniz çocuk sanat merkezi varsa sevinirim. Malesef ben Anadolu Yakasında buldum. Bize çok uzak.

Açiiii

2008-12-19T23:27:00.005+02:00

Yiğit daha bir ay öncesine kadar suya güzel, çaya benim cici, mamaya mama, ablaya abaa, çekirdeğe cici, sokağa çıkmaya atti , anneye anne diyordu. Şimdi anne aney oldu onun dışındaki herşeye de açiiiii demeye başladı. Zati üç beş kelime konuşuyordu onuda böylece bir kelimeye düşürdü. Bunun dışında suyla oynarken açiiii, ağlarken açiiii, gülerken açiiii, yemek yerken açiiii, sevdiği çizgi filmi izlerken açiiii, şımarırken açiiii, oyun oynarken açiiii, ortalıklarda dolaşırken açiiii, uyurken açiii, uyanırken açiii demeye başladı. Kısadan hisse bizim kuzu artık ota boka açiiii demeye başladı. Ve biz deliye döndük bu açiiii ne diye. Hayır kuzu acının ne olduğunu bilse ne bileyim en azından daha önce acı bir şey yemiş olsa anlayacağız. Yavrucağın acısı var deyip bir güzel saygı duyacağız. Ama öyle birşeyde yok. Acaba bize bişey mi anlatmaya çalışıyo diyoruz başlıyoruz kuzuyu can kulağıyla dinlemeye ama nafile hiç birşey anlamıyoruz bu açiiiiden. Oğlumuz bizle başka bir dilde konuşmaya çalışıyor ve biz anlamıyoruz.Valla tecrübeli anneler, babalar, büyük anneler, ablalar, teyzeler, halalar, amcalar, dayılar konu komşu kim varsa şu açiiiinin ne olduğunu biliyorsanız acil yardıma ihtiyacımız var!!!!

Oh Bee...

2008-12-18T23:27:00.006+02:00

Kuzunun az bir hırıltısı dışında hiçbirşeyciği kalmadı. Bizde böylece rahat bir nefes alıp oh beee dedik. Bugün iyileşmemizin şerefine berbere bile gidip bir güzel kestiri verdik saçları. Anladık ki bizim kuzu büyümüş, kocaman olmuş. Büyük adam gibi berberde usluca durup kestirdi saçları. Eskiden olsa yıkardı ortalıkları. Artık neşeside, keyfide, iştahıda yerine geldi. Valla oh bee...

Kötü Bir Akşam ...

2008-12-13T15:27:00.028+02:00

Dün akşam işten eve döndüğümüz zaman kuzumuzun hasta olduğunu gördük. Zor nefes alıyor,havlarcasına öksürüyor ve gögsü şiddetli hırlıyordu. Doktoruyla telefonda konuştuktan sonra hemen bir hastanenin acil servisine gittik. Yaklaşık dört saat acil serviste kaldık. Yarım saat oksijen, bir saat de soğuk buhar verdiler. Nefes alması biraz rahatlayınca iğne yapıp eve gönderdiler. Hoş doktor gece hastanade kalmamızı tavsiye etti ama yiğit'imiz dört saat boyunca o kadar çok ağladı ki daha fazla kıyamadık.

Bizim kuzu, krup(yalancı difteri) olmuş. Biz hastanedeyken aynı şikayetlerden yaklaşık 6 çocuk daha geldi. Acayip derecede ortalıklarda bu virus dolaşıyormuş. Bir gün önce alışveriş merkezine gitmiştik zannedersem kuzu oradan kaptı mikrobu. Bu sabahta kendi doktorumuza gittik. Bu hastalık yaklaşık on gün sürermiş. Alerjik bünyelerde ve erkek çocuklarında daha sık görülürmüş. Ara ara da hastalık tekrarlarmış. Bizimkinin alerjisi olduğu için hastalık normalden daha ağır seyrediyor.Evde devamlı soğuk buhar yapıyoruz.Öksürüğü şiddetlenince dışarı çıkıp biraz dolaştırıyoruz. Soğuk hava iyi geliyor. Eğer hırıltıyı ciğerlere indirmemeyi başarırsak problem yok ama başaramazsak maalesef alerjik astıma çevirme riski var.Bu hastalıktan dolayı ses tellerinde ödem oluştuğu için doktorumuz ağlatmamaya ve bağırtmamaya dikkat edin dedi. Bizim kuzuda bunu fırsat bilip bir naz bir eda evin içinde mızmızlana mızmızlana dolaşıyor. Bütün gün boyunca beyfendi ağlamasın diye ya baby tv'yi yada bilgisayarda favorisi olan filmlerini seyredip durduk. Adam tam bir megolaman bir insan bu kadar kendini seyredip güler mi ya? Sağolsun sayesinde baby tv'deki bütün programları ve kendisinin kamera görüntülerini en ince ayrıntısına kadar ezberledik. Yemek konusuna gelince gene hastalığını fırsat bilip bütün gün devam sütü içti. Sizin anlayacağınız kuzu bizi parmağına takıp bir güzel oynatıyor. Neyse bu kritik günleri kazasız belasız atlatalımda biz razıyız oynatılmaya.

Yiğit dün tam 20 aylık oldu. Aslında ben bloğ dünyasına daha yeni katıldığım için dün sizin sabrınıza sığınıp ,bizim kuzunun doğumundan bugüne kadar olan kısmı özetleyip, her ay içinde birer resim koyacaktım. Ama kısmet olmadı. Artık başka bir güne...

Sarı Saçlarımdan Ben Suçluyum ...

2008-12-11T10:57:00.027+02:00

(halam, sarı saçlarım ve kuzum)

Yılda iki üç kez yoklar beni sarı saç krizi. Tuttumu da yaptırana kadar geçmez.Ben bilirim yakışmaz bir türlü sarı saç bana, ama gel anlat sen bunu gönlüme. Yer bitirir bu gönlüm, taa ki yaptırana kadar zavallı beynimi... O da bilir aslında kendine yakışanı ama inatla denetir sarının her tonunu ... Geçen ay tam da doğum günümün olduğu hafta tuttu en son krizim. Unutuldu her sarı saç boyasından sonra asla bir daha yaptırmayacağım sözleri ve gene doğruca gidildi doğum günümde kuaföre. Bir umut belki bu sefer yakışan sarı tonu bulunur diye tekrar kıyılıp canım saçlara yaptırıldı röfle... Oysa ne çabuk unutuldu, bu saçların gördüğü sarının her tonunu...

Şimdi kendimle hesaplaşma devresi... Gidip hemen boyatmalı mı saçları kahvenin, bakırın veya kızılın tonlarına yada biraz daha mı sabredip alıştırmalı mı kendisini ve çevresini sarı saçlara ?

Tupperwarelerim ve depresyondaki aşkım

2008-12-10T20:35:00.014+02:00

Tam bir tupperware fanatiğiyim diyebilirim. Boy boy, çeşit çeşit, irili ufaklı bir sürü saklama kapları, soyacaklar, sebze kurutucu, baharatlık, ayran yapıcı, sürahi...vb. bir sürü şey. Sizin anlayacağınız bizim mutfak tam bir tupperware cenneti. Evde kendi ekmeğimizi yapmaya başladıktan sonra acil olarak iyi bir ekmekliğe ihtiyacım oldu. Bu da tabiki tupperware olmalıydı ve bende siparişi verip hemen aldım. Nerden bilebilirdim ki ekmekliğin aşkımı depresyona sokacağını. Benim tanıdığım cömert, eli açık, harcadığım parayı asla görmeyen adam gitti evimize gelen arkadaşlarımıza tek tek aldığım ekmekliği gösterip birde ayıptır söylemesi parasını söyleyip duran adam geldi. Daha önce hiçbir tupperware alışverişinde bu tepkiyi göstermemişti. Aşkım, bu ekmeklik beni depresyona soktu deyip duruyor. Bende bu aralar yeni siparişlerim var deyip hafiften ödünü kopartıyorum :))) Sanırım bu ekonomik kriz aşkımı da vurdu. Hoş bu aralar evde elini kime çarpsan depresyonda. Bendeniz kurban bayramı geldi gene bu hayvancıkları kesiyorlar diye, kuzumuz iki yaş sendromunda olduğu için(üstelik aynı anda iki diş birden çıkartıyor), malum aşkımda ekmeklikten sonra depresyonda... Üzerinize afiyet arkadaşlar bu aralar ev ahalisi, dipteyiz... sondayız ...depresyondayız ...

İyi bayramlar...

2008-12-07T18:25:00.013+02:00

yorumsuz ...

Evdeki gölgem

2008-12-06T11:08:00.021+02:00

Aşkım, bizim kuzuyu parka götürdü de bende en sonunda bilgisayarın başına oturup yazı yazmayı başarabildim.Bilmem çalıştığım için mi ne yiğit bana on kat daha düşkün.İşten eve geldikten sonra yiğit uyumadan hiç birşey yapamıyorum.Sanki kuzu onu bırakıp işe gitmemin bana acısını çektiriyor.Ağzında bir söylenme evde benim peşimden dolanıp duruyor.Mutfakta yemek yapmaya çalışıyorsam dibimde çekmecelerle oynuyor. Oynuyor diyorsam en fazla beş dakika. Mutfak çekmecelerinin düzenini mi beğenmiyor ne oyun esnasında ikinci çekmecedeki eşyaları hoop üçüncü çekmeceye koyuyor. Ama bir türlü el çırbıcısıyla ufak mavi huniye bir yer bulamadık onlar doğruca yere fırlatılıyor. O gün biraz şanslıysam tencerelerin olduğu dolaba geçip bir kaç dakikada tencere kapaklarıyla oynuyor. Tabi bende bu arada boş dururmuyum tam hız yemek yapmaya çalışıyorum. Eğer yatak odasını toplamaya çalışıyorsam doğruca makyaj masamın önüne gidip başlıyor söylenmeye ta ki istediği her şeyi teker teker verene kadar... Valla bende pes edip veriyorum kulak pamuğu kutusunu, kremlerimi ve parfüm şişelerimizi... Banyodaysam bir telaş koştura koştura geliyor dibime. (Şu sıralar en favori yerimiz, eğer yiğitcik ortalarda yoksa bilin kesin banyodadır) Önce doğruca küvetin perdesi açılıp kovanın içinde su var mı diye bakılıyor ve şampuanlar teker teker küvetin içine atılıyor. Sonra klozete doğru yönelip klozet kapağını açıp elini içine sokmaya çalışıyor. Tabi buna izin vermediğim için basıyor yaygarayı. Eğer onun odasını toplamaya çalışıyorsam başlıyor uzanabildiği çekmeceleri açıp, dağıtmaya. Badiler, pijamalar, evde giydiği eşofmanları, bezleri saçıyor birer birer ortalıklara... Sonra hızımızı alamayıp gidiyoruz doğruca oyun köşemize ve başlıyoruz oyuncaklarımızı dağıtmaya. Arabalar, kitaplar, kutular, halkalar, mandallar hepsi yer alıyor birer birer dağınıklığın içinde. Salona geçip azıcık dinleneyim ya da ne bileyim uzanıp biraz televizyon seyredeyim dersem aman allahım ne mümkün. Doğruca receıverı gidip kapatıyor. Sonra cd'leri teker teker ortalığa atıyor hızını alamayıp başlıyor ayaklı lambayı sallamaya.Tabi ki olmazsa olmazı yanıma gelip, işaret parmağımdan tutup, doğruca beni kaldırıyor ve bizde başlıyoruz yetmiş metrekare evde bilmem kaç kez dolaşmaya.Uyku vakti geldimi de illa beni istiyor. Eskiden babasının onu uyutmasına izin veriyordu ama son iki haftadır kesinlikle beni istiyor. Yatağında poposuna piş piş yaparak uyutmaya çalışıyoruz arkasını döndüğünde piş piş yapan ben değil babasıysa basıyor yaygarayı.(Bir kere kandırdıkta o yüzden arkasını dönüp kontrol ediyor onu kimin uyuttuğunu benim akıllı kuzum) Allahtan gece uyandığında her zaman beni istemiyor. Muhtemelen uyku sersemi olduğundan onu kimin piş pişlediğini farketmiyor. Bana bu acayip düşkünlüğünü sorduğumda aşkım hariç herkes yaşı gereği normal diyor. Aşkıma göre bunun tek sebebi benmişim. Doğduğundan beri onla öyle bir ilgilenmişim ki kuzuda o yüzden şimdi ben evdeyken sadece benle oynamak ve zaman geçirmek istiyormuş. Bu sözler biraz kıskançlık kokuyor farkındayım, laf aramızda bu aralar baba oğulun arası pek iyi değil. Yiğit babasına asla baba demiyor adıyla bayış (barış) diye sesleniyor. Sizin anlayacağınız ev bu aralar buram buram rekabet kokuyor. Neyse konuyu dağıtmayalım bunu daha ayrıntılı başka bir yazıda anlatırım. Zaman zaman kuzunun bana olan bu düşkünlüğü bende isyan bayraklarını açtırsada hoşuma gitmiyor değil.Varsın ben daha fazla yorulayım kaç sene daha yanımda, dizlerimin dibinde olur ki? Büyüyünce bulana aşk olsun...

Biraz da mutfak ...

2008-12-01T22:26:00.042+02:00

Haftasonu mutfaktan hiç çıkmadım desem yeridir. Resmen mutfak kuşu oldum. Cumartesi akşamı malum fenerbahçe-beşiktaş maçı vardı. Hallamgiller maç seyretmeye geldiler.Bende bunu fırsat bilip kahramanım ekmek makinasında kek ve pizza yaptım. Tek kelimeyle muhteşem oldular. Ben ekmek makinasıyla geç tanışanlardanım. Benim kuzu herşeyin doğalını, tazesini yesin diye gittik aldık.İyiki de almışız. Resmen makina çıktı hamaratlık bitti. Ne yapmak istersen (ekmek,kek,hamur,reçel,yoğurt,pilav,güveç) hepsinin tarifi var.Kaba belirlenen ölçeklerle malzemeleri koyuyorsun ayarlanan zamanda hooop sana muhteşem lezzetler çıkıyor. Size harika lezzetlerden bir kaç resim...

Pazar günü de bize, soya soslu sebzeli tavuk ,kuzuya da ıspanaklı ev makarnası yaptım. Her ikiside oldukça lezzetli oldular. Valla ben yaptım diye demiyorum :))) Eğer yapmak isterseniz tariflere bir göz atın, her ikisininde yapımları çok kolay. Şimdiden afiyet olsun.

SOYA SOSLU SEBZELİ TAVUK

Malzemeler:

1/2 kg ince şerit şeklinde kesilmiş tavuk eti(tavuğun göğüs eti)

yarım çay bardağı zeytinyağ

3-4 yemek kaşığı soya sosu

1 orta boy soğan

2 adet çarliston biber

1 orta boy patates

1 orta boy kereviz (yapraklarıyla beraber)

1 orta boy patlıcan

1 orta boy kabak

1 orta boy havuç
1 diş sarmısak

1 tane kesme şeker
tuz

kimyon

Yapılışı:

bütün malzemeler küp küp doğranır.Önce soğan,sarmısak ve çarliston biber zeytinyağda pembeleştirilip içine, tavuk ve soya sosu ilave edilir. Tavuklar hafif piştikten sonra bütün sebzeler konur. Yaklaşık 1,5 bardak sıcak su, 1 tane kesme şeker, az kimyon ve isteğe bağlı tuz ilave edilip, pişmeye bırakılır. Demetçe yemeklerden bir tarif umarım beğeniyle yersiniz.

ISPANAKLI EV MAKARNASI

Malzemeler:

2 adet yumurta

1 çay bardağı irmik

1 su bardağı un

7-8 dal ıspanak

1 çay kaşığı tuz

Yapılışı:

Ispanakları az suda haşlayıp rondodan geçiriniz.Daha sonra ıspanakların içine yumurta,irmik, un ve tuzu katıp iyice yoğuralım. Unladığımız tezgahın üstünde hamuru merdane veya oklava yardımıyla incecik açalım.Açtığımız hamurları erişte şeklinde keselim. Arzu ederseniz hamur kalıpları ilede şekillendirebilirsiniz.Kaynamış suya atıp yaklaşık 7-8 dakika pişirelim. İsteğe göre tereyağ veya zeytinyağla soslayalım.

Ben bu makarnayı yumurtasız yaptım.Çünkü yiğitin maalesef yumurtaya alerjisi var. Yumurtasız da hiç fena olmadı. Şimdiden sizin kuzulara afiyet olsun. Bu yemek tarifi Ebruli programından alınmıştır.

Hayatın köşeleri ...

2008-11-28T15:16:00.010+02:00

Hayata karşı köşelerim var benim, bazen çıkıveriyor sivriliklerim. Anlamam ben öyle grilerden ... Ya siyah ya beyaz, ya var ya yok, ya evet ya hayır benim için her şey... Ortası yoktur hiç bir şeyin...
Bazen geçiyorum karşıma, hesaplaşıyorum kendimle. Artık değişmelisin Demet diyorum yakalamalısın grileri, törpülemelisin tüm sivriliklerini, kırmalısın bir bir hayatın köşelerini... İşte o zaman alıyorum kağıdı kalemi elime , hesaplıyorum geleceği. Korkuyorum... Biliyorum, ileride Yiğit'im kendi kararlarını kendi verecek. Kimbilir belki başka bir ülkede, belki de başka bir şehirde yaşayacak, belki hiç istemediğimiz bir evlilik yapacak, belki dinini belki de cinsiyetini değiştirecek.
Sıkılıyorum, bunları hiç düşünmek istemiyorum. Bildiğim tek şey Yiğit nasıl yaşarsa yaşasın hep onun yanında olacağım ve onu çok seveceğim. Yiğit'imi kaybetmek istemiyorum onun için başlıyorum kırmaya hayatın köşelerini...

Bu Sabah ...

2008-11-27T19:00:00.020+02:00

Hiç uyanmak istemiyorum. Hele yataktan çıkmak hiç istemiyorum. Yağmur mu yağıyor ne? Sanki yatak odasının camı dillenmiş, su damlacıklarının vuruşlarıyla... Her damla beynimde zonkluyor, pat pat pat diye... Zaten hava da daha aydınlanmamış. Offff azıcık daha uyku ne olur? Bilmem dün gece kaç defa kalktım. Artık saymıyorum bile... Uyumak istiyorum, yorganı üzerime çekip saatlerce, günlerce hatta haftalarca hiç kalkmadan uyumak. Yoruldum mu artık ne? Sanki şarjı bitmiş pil gibiyim. Elim kolum kalkmıyor. Çalışmıyor, çalışamıyorum.

İçeriden gene bir ağlama sesi kulaklarımda çınlıyor. Hoooop yataktan fırlıyorum. İri bir çift mavi göz buğlanmış, bana bakıyor. İrkiliyorum, yoksa hissettimi ne sızlanmalarımı? Kızıyorum, bütün düşündüklerim için kendime. Offf içim sızlıyor, utanıyorum. Alıyorum kuzumu kucağıma , sarılıyorum. Öpüyorum, öpüyorum, öpüyorum....

Şirvan ...

2008-11-26T15:01:00.010+02:00

Birkaç gündür medyada yer alan Şirvan'ın haberleri acayip canımı sıkıyor. Okudukça, seyrettikçe içim acıyor. Kızıyorum, onu bu hale getiren trafik canavarına ama en çokta şirvan'ın babasına... Şirvan'ın iyileşmesi için kök hücre nakline ihtiyacı var. Tabiki bunun içinde doğal olarak babasına.
Dün sabah bir programda şirvanın annesi altı yıl önce boşandığı eşine sesleniyordu. Aynen aktarıyorum''Kızımızın yürüyebilmesi için tüp bebek yapmamız lazım. Senden hiçbir beklentim yok.Kızımız için sana yalvarıyorum ne olur gel''diyordu. Türkiye'de resmi nikahı olmayan çiftlerin tüp bebek yapmasının yasak olduğu söylendiğinde ise kızı için gerekirse tekrar eski eşiyle evlenebileceğini söylüyordu, o koca yürekli anne... Yeter ki şirvan iyileşsin diyordu. Anlamadım, anlayamadım, anlayamayacağımda bu yalvarışlar karşısında sessiz kalan babayı...
Birden işten çıkıp, evimize gidip oğlumuza sımsıkı sarılmak istedim.Korkma kuzum, şartlar ne olursa olsun ölünceye kadar babanla ben hep senin yanındayız demek istedim.

BİRAZDA BİZDEN HABERLER...

En sonunda zaman bulup alyanslarımızı değiştirebildik.Pazartesi günü Zehra Hanım'ın( oğlumuzun bakımında bize yardım ediyor) tam gün çalışmasını fırsat bilip öğleden sonra aşkımla ufak bir kaçamak yaptık. Önce güzel bir yemek yedik.Daha sonra gidip ,aşkımın ısrarla almak istediği, o klasik hani annelerimizin hatta ninelerimizin taktığı kalın ,yuvarlak ,sarı alyanslar var ya işte gidip onlardan aldık.İçine evlendiğimiz tarihi ve isimlerimizin baş harflerini (D.Y.B) yazdırdık. Yiğitçik artık yüzüğümüzlede bizimle :))))))))

Kutu Kutu Pense ...

2008-11-24T14:39:00.041+02:00

Son zamanlardaki oyunumuz. Üçümüz geçiyoruz salonun ortasına ve başlıyoruz söylemeye ;

kutu kutu pense

elmamı yerse

arkadaşım Yiğit

arkasını dönse

Bilmem bundan ne anlıyor ama kıkır kıkır gülüyor. Sanırım etrafımızda dönmemiz hoşuna gidiyor. Açıkcası bizim de hoşumuza gitmiyor değil. Düşünsenize eskiden arkadaşlarınızla oynadığınız oynu şimdi çocuğunuzla oynuyorsunuz. Hani derler ya kırk yıl düşünsem aklıma gelmezdi, şimdi bizimkide o hesap. Hele birde bu oyun işini çok fazla uzatmasak değmeyin keyfimize. Ama Yiğit'i zaptedene aşk olsun. Bir, iki, üç derken bitmek bilmiyor kutu kutu pense... En sonunda, yok artık Yiğitçik bizden pas deyip havlu atıyoruz kuzucuğa. Bakıyor, bizi kandıramayacak başlıyor kendisi, mevlana gibi dönmeye....

Haftasonumuz

2008-11-23T12:37:00.013+02:00

Gene bir haftasonunu telaşlı deviriyoruz.Rutin yapılan cumartesi temizliği, bir süredir toplanmak için beni bekleyen aşkımın dağınık gardırobu(Aşkım, lütfen artık biraz DÜZEN istiyorum!!!). Gelen ve görünce sevinç çığlıklarıyla karşılanan annemgiller ile yapılan şımarıklıklar , yiğidom belki bir umut yer diye denenen yeni yemek tarifleri (ıspanaklı ev makarnası ve levrek balığı çorbası) ve akşam teyzecik bizde kalınca kuzucuğumu bırakıp arkadaşlarla yenen kaçamak bir akşam yemeği..... Açıkcası yorgun bir haftanın ardından bu yemek bana hiç fena gelmedi. İki saat dur yapma etme demek yoktu.Hoş yiğidom yemekte ara ara telefonumuzdaki resimleri ve son yaptıklarıyla hep yanımızdaydı.Malum biz anneler çocuklarımızı anlatmaya bayılırız. :))))))

Bu arada bir süredir oğlumuzu, hayvanat bahçesine götürmek istiyoruz. Kitaplardan gösterdiğimiz hayvanları yakından görünce nasıl tepki vereceğini açıkcası çok merak ediyoruz. Hayvanlardan korkup ağlayacak mı yoksa onları sevip dokunmak mı isteyecek, bilmiyoruz. Zannedersem uzun bir sürede bilemeyeceyiz. Çünkü koskoca İstanbul'da çocuklarımızı götürebileceğimiz bir tane hayvanat bahçesi YOK. Acaba yanlış mı biliyoruz belki vardır da bulup götürürüz diye bugün tekrar araştırdık, maalesef YOK. Eskiden Gülhane Hayvanat Bahçesi vardı ama orasıda kapatılmış. Hoş 2007'den beri Gaziosmanpaşa civarında büyük bir hayvanat bahçesi yapılıyormuş. Kimbilir ne zaman biter. Valla bugün bir ara gözümüzü karartıp Darıca Hayvanat Bahçesine gidelim dedik ama ne havaya ne de bizim kuzuya güvenemedik. Malum artık arabada eskisi kadar rahat durmuyor.Kerata büyüdüde araba koltuğunda oturmak istemiyor. Eh artık hayvanat bahçesinin bitmesini bekleyeceğiz.

Neyse bu arada ev yapımı ıspanaklı makarna hiç fena olmadı. Hafta içi, belki sizde kuzunuza yapmak istersiniz diye tarifini vereceğim. Şimdilik hoşcakalın.....

Hadi anneciğim,e e eee

2008-11-21T06:52:00.000+02:00

Sabaha karşı 5 ve benim esnemekten ağzı yırtılmış bir vaziyette kuzucuğuma böyle diyom.Hadi annecim e e eee hemde son 1.5 saattir.O da inatla uyumak değil oynamak istiyor.Valla ne yalan söyleyeyim korkuyorum bu saatte oyun oynarsak alışkanlığa döner diye.(acayip meyilli) Bu yüzden yaptığı bütün şirinlikleri görmezden gelip uyutmaya çalışıyom. Tam direncim kırılmak üzereydiki 6:30 doğru uyutmayı başarıyorum.Tabi bu saatten sonra bende uykudan eser kalırmı, kalmıyo.Bende gidip kendime güzel bir çay demleyip bu yazıyı yazmaya başlıyom.Oooo bu arada görseniz bizim kuzucuk mışıl mışıl uyuyo. Eee biraz bana haksızlık gibi oluyo ama neyse... Kuzucuğuma feda olsun bütün geceler :)))))))))))))

Dikkat Dikkat!!!!

2008-11-19T21:38:00.000+02:00

Arkadaşlar,''annecocuk.com''sitesi son zamanlarda artan bu cocuk tacizleri konusunda çözümsüzlükleri giderebilmek ve daha etkili yasal düzenlemelerin yapılmasını sağlayabilmek için kampanya başlatmış.Lütfen hep beraber çocuk tacizlerine dur diyelim.http://www.kampanya.annecocuk.com/

Haydi kampanyaya desteğe.....

Robocop Yiğit

2008-11-19T19:47:00.001+02:00

Oğlum,sen robocop musun? Evet evet, doğru okudunuz. Bu sabah aşkım, oğlumuza ''Robocop Yiğit'' diye sesleniyordu. Neden mi? Çünkü, dün gecede tıpkı diğer geceler gibi devamlı uyanıp, uyumadı(doğduğundan beri ciddi anlamda uyku problemi var) hem de uyutmadı. Sanki uykusunu almış gibi de sabah 7:00'da ayaktaydı. Tamam bizim de zaten işe gitmek için sabahları 7:00 gibi kalkıp hazırlanmamız gerekiyor. Ama bu sabahta diğer sabahlar gibi fazladan 15 dakikacık daha uyumak istemiştik. Kuzucuğum geceleri bizi o kadar uykusuz bırakıyor ki....

Yok anam ne mümkün gene uykumuzu sabote etti. Yataktan, ben uyandııııııım ağlamasıyla fırladım. Doğruca odasına gidip kuzucuğumu öpe koklaya yatağımıza getirdim. Görmeyin acayip mutluydu. Kocaman maviş gözleriyle sanki odadaki herşeyi ilk kez görüyormuş edasıyla (huyudur) etrafa bakınıp duruyor biryandan da tam anlamlandıramadığımız tuhaf sesler çıkarıyordu. Bu esnada aşkım, yanına yatan oğluna yarı açık gözlerle bakıp''Oğlum, sen ne yiyon, ne içiyon, nede uyuyon ha söyle bakayım yoksa sen robocop musun?''deyip durdu. Zannedersem artık, Yiğitçik babasının fantastik kahramanı olup çıktı. Laf aramızda, o benim doğduğu günden beri en büyük kahramanım.(aman aşkım duymasın) :))))

Bu arada receıvar macerası tam gaz devam ediyor.

Yiğit Hayır

2008-11-18T21:07:00.000+02:00

Taktı!!! Vallahide billahide taktı.Yiğitcik bugün receivera taktı.Bilmem nerden öğrendi ama televizyonu açık gördümü doğru receiverın önüne yatıp düğmesini kapatıyor.Sonrada yattığı yerden doğrulup iki eliyle televizyon ekranına vuruyor.Bugün bütün gün elim yüreğimde,hayır Yiğit yapma Yiğit diye diye peşinden dolaşıp durdum.Ama nafile taktı birkere...

Artık kesinlikle televizyon sabitliyecisi almamız gerekiyor.Hemde en kısa sürede.Hoş oğlumun bu bitmez tükenmez inadı hayatımızın her alanında var.Özellikle de yemek saatlerinde... İnadım inat deyip sevdiği yemekler dışında (makarna,pilav,köfte,ekmek,meyveli yoğurt ve süt) doğru düzgün hiçbirşey yemiyor.Bugün de akşam yemeğini(brokoli çorbası ve buğday pilavı vardı) yemeği reddetti. Aşkımla beraber ne yaptıysak nafile... Bugün de yemek yemedi.

RESİM SİZİ SAKIN ALDATMASIN

Doktoruna göre bu normal bir süreçmiş.Daha sabırlı ve sakin olmalıymışız.Önümüzde iki seçenek varmış.Ya yapılan yemeği, öğün saatlerinde yemeği reddettiğinde hiç zorlamadan öteki öğün saatine kadar arada açıksa bile (hatta açlıktan ağlasa bile) hiçbirşey vermeyecekmişiz. Ya da öğün saatinde hazırlanan yemeği reddettiği zaman hemen sevdiği yemeği yapıp, yediricekmişiz.Kısacası doktorumuz ya kuralları belirleyip siz koyarsınız ve çocuğunuz sizin kurallarınıza göre yaşar.Ya da ikinci yolu seçip kuralları onun koymasına izin verir ve onun kurallarına göre siz yaşarsınız dedi.Bu tamamen tercih meselesi dedi.Ve biz tercihimizi birinci yoldan yana yaptık.Sizin anlayacağınız evde şimdilik soğuk bir savaş var.Bu arada bende dünden beri ekmek makinasına (bunuda ben yeni keşfettim) :) taktım.Deliler gibi ekmek yapıyorum.hıııımmm inanılmaz güzel kokuyorlar.Herkese tavsiye edilir.Benden bugünlük bu kadar.Bu arada aşkıma teşekkürler... O, Yiğit'le bu kadar ilgilenip oğlumuzu uyutmasaydı bu yazıyı yazamayacaktım. Ben artık aşkımın yanına,film seyretmeye gidiyorum. Şimdilik hoşçakalın...

merhaba

2008-11-17T16:29:00.000+02:00

Dün akşamdan beri eşimle beraber blog oluşturmaya çalışıyoruz.En sonunda başardık :) Yok blogun ismi,yok başlıgın rengi,yok çercevenin rengi,yok yazı karakterleri,sizin anlayacağınız bize yabancı bir sürü şey... Ama dedim ya en sonunda başardık.Aslında blog bana kısa bir süre öncesine kadar çok yabancı birşeydi.Ta ki bir arkadaşım başka bir arkadaşımızın blogunu benim sık kullanılanlarıma ekleyene kadar... Benim için inanılmaz birşey oldu.Düşünsenize oğlum Yiğit'i,eşim Barış'ı,yemeklerimi özellikle adlarını Demetçe koyduğum uyduruk yemeklerimi,evimizi,ailelerimizi,arkadaşlarımızı, yani kısaca Demet'in dünyasına dair herşeyi yazacak biryer vardı.Ve ben bunu öğrenmiştim.Böylece de benim blog serüvenim başlamış oldu.Bu serüvendeki herkese şimdiden teşekkürler.... Şimdilik hoşcakalın.En kısa sürede görüşmek pardon yazışmak üzere :)